استان قزوین از استانهای شمال غربی ایران است.
منطقه قزوین در سال ۱۳۷۵ از استان تهران جدا شد و به همراه تاکستان از استان زنجان تشکیل استان تازهای به نام استان قزوین را داد. مساحت این استان حدود ۱۵٬۸۲۰ کیلومتر مربع است و با استانهای مازندران ، گیلان ، همدان ، زنجان ، مرکزی و تهران همسایه است. این استان از استانهای لرزهخیز ایران است.
جمعیت استان قزوین طبق آمار سال ۱۳۸۴ برابر ۱٫۱ میلیون نفر است که از این تعداد ۳۵۰٬۰۰۰ نفر ساکن شهر قزوین هستند.
منطقه تاریخی رودبارالموت و رودبار شهرستان که تا سال ۱۳۷۳ با عنوان رودبار و الموت معروف بود، در قزوین واقع است.
استان قزوین یکی از مناطق عمده تولید فندق، پسته ، انگور و کشمش در ایران است.
مردم استان قزوین به زبانهای فارسی، تاتی، مراغی، کردی، لری، ترکی و رمانلویی سخن میگویند. زبان فارسی در مرکز و بیشتر نواحی شرقی استان، زبان تاتی در تاكستان و بخشهایی از الموت، زبان مراغی در روستاهای مراغینشین استان ، زبان کردی در بشاریات، پشگلدره، رودبار الموت، دودانگه، طارم و قاقزان، زبان ترکی در افشاریه، رامند، زهرا و خرقان و زبان رمانلویی در روستاهای کولینشین استان رایج است.
|